Neoadleryści to grupa psychologów czerpiących inspiracje z psychologii indywidualnej Alfreda Adlera, jednak odbiegających znacząco od psychoanalizy Freuda. Oto zestawienie ich kluczowych różnic:
Adlerowskie skupienie:
* Wpływy społeczne i kulturowe: Neoadlerowcy kładą nacisk na konteksty społeczne i kulturowe, w których rozwijają się jednostki, argumentując, że odgrywają one kluczową rolę w kształtowaniu osobowości i zachowania.
* Perspektywa holistyczna: Postrzegają ludzi jako zintegrowaną całość, koncentrując się na wyjątkowym dążeniu jednostki do wzrostu, przynależności i celu w życiu.
* Pogląd teleologiczny: Neoadlerowcy wierzą, że ludźmi kierują przyszłe cele i aspiracje, a nie wyłącznie determinowani przez przeszłe doświadczenia (jak sugerował Freud).
* Skoncentruj się na świadomym doświadczeniu: Kładą większy nacisk na świadome motywacje, wybory i samoświadomość, w przeciwieństwie do nacisku Freuda na nieświadomość.
* Interes społeczny: Podkreślają znaczenie interesu społecznego, definiowanego jako poczucie przynależności i troski o dobro innych, jako centralnej siły motywującej.
Kluczowe różnice w stosunku do freudystów:
* Bez nacisku na libido: Neoadlerowcy odrzucają freudowską koncepcję libido jako głównej siły napędowej ludzkiego zachowania.
* Brak id, ego, superego: Nie zgadzają się ze strukturalnym modelem osobowości Freuda, z jego id, ego i superego.
* Ograniczony nacisk na doświadczenia z dzieciństwa: Uznając znaczenie wczesnych doświadczeń, neoadlerowcy skupiają się bardziej na tym, jak jednostki interpretują te doświadczenia i na nie reagują, niż na samych doświadczeniach.
* Skoncentruj się na świadomych celach i dążeniu: Podkreślają świadome cele jednostki, dążenie do znaczenia i dążenie do znaczenia, a nie kierowanie się wyłącznie nieświadomymi konfliktami.
* Koncentruj się na czynnikach społecznych i kulturowych: Rozważają jednostkę w szerszym kontekście społecznym i kulturowym, uznając wpływ rodziny, społeczności i społeczeństwa.
Wybitni teoretycy neoadlerowski:
* Rudolf Dreikurs: Koncentruje się na zasadach Adlera w poradnictwie dla dzieci i poradnictwie rodzinnym.
* Ansbacher i Ansbacher: Zebrał prace Adlera i opracował ramy „Psychologii Indywidualnej”.
* Manford Sonstegard: Opracował podejście do edukacji i pracy socjalnej oparte na Adlerii.
W skrócie: Neoadlerowcy oferują humanistyczną i holistyczną perspektywę na ludzkie zachowanie, podkreślając wyjątkowe dążenie jednostki do wzrostu, przynależności i celu w kontekście wpływów społecznych i kulturowych. Różnią się od Freudystów odrzuceniem koncepcji libido, id, ego i superego oraz skupieniem się na świadomej motywacji i interesie społecznym.