1. Obserwacja i gromadzenie danych :Naukowcy rozpoczęli systematyczne obserwacje i zbieranie danych o zjawiskach naturalnych. Skrupulatnie rejestrowali swoje ustalenia i szukali wzorców i prawidłowości w danych.
2. Eksperymentowanie :Eksperymenty stały się kluczowym narzędziem do testowania hipotez i teorii. Naukowcy zaprojektowali eksperymenty, które pozwoliły im systematycznie kontrolować i manipulować zmiennymi, izolować czynniki i obserwować skutki zmian.
3. Rozumowanie indukcyjne :Na podstawie swoich obserwacji i wyników eksperymentów naukowcy wykorzystali rozumowanie indukcyjne do wyciągania wniosków i uogólniania na temat świata przyrody. Starali się ustalić związki przyczynowo-skutkowe i sformułować ogólne prawa lub zasady.
4. Rozumowanie matematyczne :Matematyka odgrywała coraz większą rolę w badaniach naukowych. Naukowcy wykorzystali narzędzia matematyczne do analizy danych, ustalenia zależności między zmiennymi i opracowania modeli ilościowych do opisu zjawisk naturalnych.
5. Powtarzalność i weryfikacja :Naukowcy podkreślili znaczenie powtarzalności i weryfikacji wyników. Zachęcali innych naukowców do powtórzenia swoich eksperymentów i przeanalizowania wyników, aby zapewnić ich ważność i wiarygodność.
6. Publikacja wyników :W tym okresie pojawiły się czasopisma i publikacje naukowe, umożliwiające naukowcom dzielenie się swoimi odkryciami oraz angażowanie się w otwarty dialog i recenzowanie. Ułatwiło to rozpowszechnianie nowej wiedzy i pobudziło dyskurs naukowy.
7. Współpraca i wymiana :Naukowcy zaczęli współpracować i wymieniać się pomysłami, obserwacjami i wynikami eksperymentów z kolegami z różnych dyscyplin. Sprzyjało to kulturze wymiany intelektualnej i wzajemnego uczenia się.
Przyjmując te metody, naukowcy w okresie rewolucji naukowej ustanowili rygorystyczne i systematyczne podejście do zdobywania wiedzy. To empiryczne podejście położyło podwaliny pod współczesną naukę i zmieniło nasze rozumienie świata przyrody.