Obadiasz jest jednym z mniejszych proroków w Starym Testamencie w Biblii. Zwykle łączy się go z innymi „późniejszymi prorokami”, którzy prorokowali po wygnaniu Izraelitów do Babilonu. Proroctwo Abdiasza jest najkrótsze w Starym Testamencie i składa się z zaledwie 21 wersetów.
Według tradycji Obadiasz żył w czasach Jeremiasza i Ezechiela i mógł być członkiem dworu królewskiego króla Jozjasza. Często utożsamia się go z Abdiaszem, o którym mowa jako prorok w 1 Królów 18:3-16, który ocalił 100 proroków przed zabiciem przez królową Izebel.
Stary Testament
Stary Testament jest pierwszą częścią Biblii chrześcijańskiej i jest również znany jako Biblia hebrajska lub Tanach. Jest napisany w języku hebrajskim, z pewnymi fragmentami w języku aramejskim i zawiera pisma religijne i historyczne starożytnych Izraelitów.
Stary Testament dzieli się na cztery główne części:
* Pięcioksiąg, na który składa się pięć pierwszych ksiąg Biblii (Księga Rodzaju, Wyjścia, Księga Kapłańska, Liczb i Powtórzonego Prawa).
* Księgi historyczne, które obejmują księgi Jozuego, Sędziów, Rut, 1 Samuela, 2 Samuela, 1 Królów, 2 Królów, 1 Kronik, 2 Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Estery.
* Księgi poetyckie, do których należą Księga Hioba, Psalmy, Przysłów, Kaznodziei i Pieśni nad pieśniami.
* Księgi prorocze, do których należą księgi Izajasza, Jeremiasza, Lamentacji, Ezechiela, Daniela, Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza i Malachiasza.
Stary Testament jest uważany za Pismo Święte przez chrześcijan, Żydów i wiele innych grup religijnych. Jest bogatym źródłem historii, literatury, poezji i mądrości duchowej i wywarło głęboki wpływ na cywilizację zachodnią.