1. Aby wywołać nostalgię lub zażyłość. Odwołując się do znanej historii, autor może wywołać u czytelnika poczucie nostalgii lub zażyłości, co może sprawić, że historia będzie bardziej wiarygodna i przyjemna.
2. Aby złożyć hołd klasycznej opowieści. Nawiązanie do znanej historii może być także sposobem na złożenie przez autora hołdu klasycznej opowieści lub autorowi. Świadczyć to może o tym, że autor jest świadomy tradycji literackiej i czerpie z niej inspirację.
3. Podważenie lub ponowne wyobrażenie sobie znanej historii. W niektórych przypadkach współcześni autorzy mogą odwoływać się do znanych historii, aby je obalić lub wymyślić na nowo. Można tego dokonać, zmieniając scenerię, postacie lub fabułę oryginalnej historii lub przedstawiając ją z innej perspektywy.
4. Tworzyć intertekstualność. Odwoływanie się do znanej historii może również stworzyć intertekstualność, która jest narzędziem literackim tworzącym połączenie między dwoma lub większą liczbą tekstów. Może to dodać głębi i znaczenia historii, umożliwiając czytelnikowi tworzenie powiązań między różnymi dziełami literackimi.
Oto kilka konkretnych przykładów tego, jak współcześni autorzy odwoływali się do znanych historii w swoich pracach:
1. Powieść Margaret Atwood „Opowieść podręcznej” (1985) nawiązuje do biblijnej historii Gileadu.
2. Powieść Salmana Rushdiego „Dzieci północy” (1981) nawiązuje do indyjskiego poematu epickiego „Mahabharata”.
3. Powieść Toni Morrison „Umiłowany” (1987) nawiązuje do narracji o niewolnikach „Życie Olaudah Equiano”.
4. Powieść Margaret George „Helenka Trojańska” (2004) przedstawia grecki mit o Helenie Trojańskiej z perspektywy Heleny.
5. Powieść Karen Thompson Walker „Wiek cudów” (2012) przedstawia świat, w którym obrót Ziemi zaczyna zwalniać.
To tylko kilka przykładów tego, jak współcześni autorzy nawiązywali w swoich dziełach do znanych historii. Odwołując się do tych historii, autorzy mogą wywołać poczucie nostalgii lub zażyłości, złożyć hołd klasycznej opowieści, obalić znaną historię lub wymyślić ją na nowo lub stworzyć intertekstualność.