1. Atmosfera: Moriarty od początku historii buduje tajemniczą i złowieszczy klimat. Położenie zacisznego domu na plaży nad oceanem, w otoczeniu gęstego lasu, stwarza poczucie izolacji. Pogoda jest opisywana jako „szara i ponura”, co potęguje poczucie złych przeczuć i napięcia.
2. Postacie: Na nastrój wpływa także charakteryzacja autora. Główna bohaterka, Cate, zmaga się z kryzysem osobistym i poczuciem niezadowolenia ze swojego życia. Jej niepokój emocjonalny i wrażliwość sprawiają, że czytelnicy czują się niepewnie i zaniepokojeni tym, co może się z nią stać.
3. Zapowiedź: Wskazówki i zapowiedź potencjalnego niebezpieczeństwa lub nieoczekiwanych zdarzeń wywołują poczucie napięcia i grozy. Moriarty zawiera subtelne wskazówki dotyczące tajemniczych postaci czających się w tle, dziwnych dźwięków i niewytłumaczalnych zdarzeń, które trzymają czytelników w napięciu i niecierpliwości w oczekiwaniu na dalszy rozwój wydarzeń.
4. Tempo: Moriarty kontroluje tempo historii, aby poprawić nastrój. Przeplata momenty napięcia i krótkie przerywniki spokoju, budując oczekiwanie i poczucie niepokoju. Rosnące napięcie, gdy trzy życzenia Cate zaczynają mieć nieoczekiwane i niepokojące konsekwencje, sprawia, że czytelnicy czują się coraz bardziej niepewni co do wyniku.
5. Zdjęcia: Żywe obrazy i język opisowy pomagają w oddaniu żywego obrazu scenerii i emocji bohaterów. Autor używa obrazów, które wywołują poczucie izolacji, bezbronności i niepewności, a wszystko to składa się na ogólny nastrój opowieści.
6. Język: Użycie języka przez autora, w tym dobór słów i struktura zdań, odzwierciedla nastrój opowieści. Krótkie, fragmentaryczne zdania tworzą chaotyczny i niepokojący ton, a nuty humoru zapewniają chwile wytchnienia od intensywnej atmosfery.
Łącząc te elementy, Liane Moriarty skutecznie wprowadza niepokojący i trzymający w napięciu nastrój w „Trzech życzeniach”, wciągając czytelników w świat opowieści i pozostawiając ich chętnych do odkrycia prawdy kryjącej się za tajemniczymi wydarzeniami, które się rozgrywają.