Zwycięstwa strategiczne: Wolfe odniósł znaczące zwycięstwa strategiczne podczas wojny, w tym zdobycie Louisburga w 1758 r. i bitwę na Równinie Abrahama w 1759 r. Zwycięstwa te miały kluczowe znaczenie dla ustalenia wyniku wojny na korzyść Brytyjczyków.
Innowacyjna taktyka: Wolfe był znany ze swojej innowacyjnej taktyki i chęci podejmowania ryzyka. Stosował ataki desantowe, nocne naloty i skoordynowane manewry, aby pokonać francuską obronę. Jego odważne i zdecydowane przywództwo zainspirowało jego żołnierzy i przyczyniło się do jego sukcesu.
Logistyka i planowanie: Wolfe wykazał się doskonałymi umiejętnościami logistycznymi i starannym planowaniem. Skrupulatnie przygotowywał się do swoich kampanii, zapewniając swoim żołnierzom odpowiednie zaopatrzenie, transport i wsparcie. Ta dbałość o szczegóły odegrała kluczową rolę w jego zwycięstwach.
Bitwa na Równinach Abrahama: Bitwa na Równinach Abrahama jest często uważana za arcydzieło Wolfe'a. W tej decydującej bitwie z powodzeniem poprowadził swoje wojska w górę stromych klifów rzeki Świętego Wawrzyńca i pokonał siły Montcalma, zdobywając Quebec City i zapewniając Brytyjczykom znaczące zwycięstwo.
Przywództwo i motywacja: Wolfe był znany ze swojej zdolności do inspirowania i motywowania swoich żołnierzy. Pielęgnował w swoich szeregach poczucie koleżeństwa i wspólnych celów, wpajając swoim żołnierzom pewność siebie i lojalność.
Dziedzictwo i wpływ: Osiągnięcia militarne Wolfe'a wywarły trwały wpływ na Amerykę Północną. Jego zwycięstwa znacząco przyczyniły się do przejęcia Kanady przez Brytyjczyków i ukształtowały krajobraz geopolityczny kontynentu. Jego pamięć jest czczona zarówno w Kanadzie, jak i Wielkiej Brytanii.
Osiągnięcia Montcalm: Chociaż Montcalm był zdolnym i doświadczonym generałem, stanął przed licznymi wyzwaniami, w tym ograniczonymi zasobami, niekorzystnymi warunkami geograficznymi i trudnościami w koordynacji działań ze swoimi indiańskimi sojusznikami. Pomimo niepowodzeń wykazał się umiejętnościami taktycznymi i odwagą, zdobywając szacunek zarówno przeciwników, jak i własnych żołnierzy.
Podsumowując, chociaż zarówno James Wolfe, jak i Louis-Joseph de Montcalm byli utalentowanymi generałami, Wolfe jest powszechnie uważany za przywódcę odnoszącego największe sukcesy i wpływowego podczas wojny siedmioletniej. Jego strategiczne zwycięstwa, innowacyjna taktyka, sprawność logistyczna i umiejętność inspirowania swoich żołnierzy ostatecznie okazały się decydujące dla ukształtowania wyniku konfliktu w Ameryce Północnej.