1. Długość i złożoność: Manuskrypt był dość długi (około 90 000 słów) jak na książkę dla dzieci, a fabuła była złożona, z wieloma postaciami i fabułami. Niektórzy wydawcy mogli mieć wątpliwości co do długości i trudności dla docelowej grupy odbiorców.
2. Gatunek i koncepcja: Fantastyka nie była wówczas tak popularnym gatunkiem w książkach dla dzieci, zwłaszcza ze względu na taki nacisk na magię i scenerię szkolną. Wydawcy mogli uznać ją za zbyt niszową lub zbyt podobną do istniejących dzieł.
3. Młody autor: Rowling była wówczas autorką nieznaną i niepublikowaną. Wydawnictwa często preferują autorów, którzy mają na swoim koncie sukcesy.
4. Nasycenie rynku: Rynek książki dla dzieci był już dość konkurencyjny i wydawcy mogli zachować ostrożność, podejmując współpracę z nowym autorem, zwłaszcza z tak wyjątkowym i ambitnym projektem.
5. Brak zrozumienia: Niektórzy krytycy sugerują, że wydawcy po prostu nie wykorzystali potencjału tej historii. Być może za bardzo skupili się na elementach powierzchownych i przegapili głębię, humor i serce, które uczyniły serial tak popularnym.
Należy pamiętać, że publikowanie jest procesem subiektywnym. To, co jeden wydawca uzna za atrakcyjne, inny może odrzucić. W przypadku Rowling w końcu znalazła wydawcę, Bloomsbury, który dostrzegł potencjał jej twórczości i zaryzykował nowego autora. Reszta, jak mówią, jest historią.