- Ironia sytuacyjna: Tytuł wiersza brzmi „Wolność”, ale sam wiersz opowiada o braku wolności, jaki odczuwa nadawca. Mówiący jest uwięziony w życiu konformistycznym i rutynowym, tęskni za wolnością bycia sobą.
- Ironia słowna: Głośnik mówi:„Czuję się, jakbym biegał”, ale tak naprawdę stoi w miejscu. Sugeruje to, że mówiący ma wrażenie, że nie robi postępów w swoim życiu, mimo że fizycznie się porusza.
- Dramatyczna ironia: Mówiący wierzy, że jest w pułapce, ale czytelnik wie, że ma moc, aby zmienić swoje życie. Stwarza to poczucie napięcia i niepewności, a czytelnik zastanawia się, jak zakończy się wiersz.