```
Phool aur kaante jud hue ek dale pe
Czy zindagi ki yehi mahak hai aur wichura hai
Phoolon se khushboo le lo aur kaanton se zara bachana
Chubhe jo kaanta do uski ghaav par marham lagna
```
Interpretacja:
1. Jedność przeciwieństw: Poeta podkreśla powiązanie pozornie przeciwstawnych elementów – kwiatów (phool) i cierni (kaante) wyrastających na tej samej łodydze (ek dale pe). Ta metafora symbolizuje współistnienie zarówno przyjemnych, jak i trudnych aspektów życia.
2. Esencja życia: Poeta sugeruje, że istota życia leży we współistnieniu tych przeciwieństw – „Is zindagi ki yehi mahak hai aur gale hai” (To jest zapach życia, jego uścisk i jego walka). Życie nie jest definiowane wyłącznie przez radość i smutek, ale raczej przez wzajemne oddziaływanie między nimi.
3. Znalezienie równowagi: Poeta zachęca nas do znalezienia równowagi w życiu, czego symbolem jest rada „Phoolon se khushboo le lo aur kaanton se zara bachana” (Przytul zapach kwiatów i unikaj cierni). Sugeruje to, że powinniśmy cieszyć się pozytywnymi aspektami życia, zachowując jednocześnie ostrożność w obliczu potencjalnych wyzwań i unikając niepotrzebnego bólu.
4. Odporność i leczenie: W obliczu wyzwań życiowych, jakie niosą ciernie (kaante), poeta podkreśla wagę odporności i gojenia – „Chubhe jo kaanta to uski ghaav par marham lagna” (Jeśli cierń ukłuje, nałóż maść, aby zagoić ranę). Ta linia służy jako przypomnienie, aby szukać uzdrowienia i wsparcia w obliczu trudności.
Ogólnie rzecz biorąc, ostatnia zwrotka wiersza Ayodhyi Singha Upadhyi „Phool Aur Kaanta” niesie przesłanie o odnalezieniu równowagi i odporności w obliczu kontrastów życia. Zachęca czytelników do przyjęcia zarówno pozytywnych, jak i pełnych wyzwań aspektów życia, jednocześnie poszukując uzdrowienia i wsparcia, jeśli zajdzie taka potrzeba.