Oto cały wiersz:
Księżyc nie ma się czego wstydzić.
Nie przechwala się i nie przechwala,
i nigdy nie pokazuje swojej twarzy
chyba że jest pewna, że zostanie przyjęta.
Ona pozostaje na uboczu
słońca i gwiazd,
i daje miękkie światło
tym, którzy tego potrzebują.
Księżyc to huśtawka-zabawka
na jasnym złocie,
i kołysze się delikatnie
w nocnym wietrze.
Ona jest małym dzieckiem,
i boi się ciemności,
ale wie, że jest bezpieczna
w ramionach nocy.
Księżyc jest symbolem nadziei,
i ona nam o tym przypomina
nawet w najciemniejszych czasach,
zawsze jest światło.