1. Personifikacja:
- „Byłem zły na przyjaciela” – Gniew przypisywany jest „ja”, nadając mu cechę ludzką (personifikacja).
2. Metafora:
- „Powiedziałem swój gniew, mój gniew się skończył”. - Gniew jest przedstawiany jako coś, co można opowiedzieć i kończy się jak obiekt fizyczny (metafora).
3. Symbolika:
- „I podlałem je strachem” – Strach symbolizuje emocjonalne pożywienie, reprezentując proces emocjonalny (symbolika).
4. Metafora/rozszerzona metafora:
„I rosła dniem i nocą, aż wydała jasne jabłko”;
– „I mój wróg ujrzał, jak ono świeci, i wiedział, że to jest moje.-”
Jabłoń i jej wzrost symbolizują wzrost gniewu i urazy wobec wroga (rozszerzona metafora).
5. Personifikacja:
- „I do mojej stuły ogrodowej” – Kradzież przypisuje się wrogowi, co sugeruje działanie celowe i skryte (personifikacja).
6. Metafora:
- „Potem roześmiał się głośno…” - Głośny śmiech oznacza wyrażanie zachwytu bez ograniczeń (metafora).
7. Hiperbola:
- "Wyrosło tak wysoko, że nie mogłem dosięgnąć jego owoców" - Przesada wzrostu drzewa podkreśla intensywność wzburzenia emocjonalnego (hiperbola).
8. Symbolika/Metafora:
- „I z radością zrywał jego owoce”. - Skubanie i radość symbolizują czerpanie przyjemności z wyrządzania krzywdy mówiącemu (symbolika/metafora).
9. Metafora:
- „I spałem w cieniu śmiercionośnej psianki” – Leżenie pod śmiercionośną psianką reprezentuje stan bezbronności i potencjalnej krzywdy (metafora).
10. Metafora/symbolika:
- „Rosnąłem zarówno dniem, jak i nocą” – Wzrost mówiącego odzwierciedla wzrost drzewa symbolizującego eskalację negatywnych emocji (metafora/symbolika).
11. Personifikacja:
- „Aż drzewo urosło tak wysoko” – drzewu przypisuje się wysokość, traktując je tak, jakby było osobą zdolną do wzrostu (personifikacja).