O czym jest wiersz Judith Wright?

Wiersz „Woman To Man” Judith Wright jest eksploracją złożonych i często napiętych relacji między mężczyznami i kobietami. Wiersz utrzymany jest w konwencji dialogu kobiety i mężczyzny, prowadzących napiętą i konfrontacyjną rozmowę. Kobieta krytycznie odnosi się do samozadowolenia i braku zrozumienia mężczyzny, mężczyzna natomiast przyjmuje jej postawę obronną i lekceważy jej obawy.

W całym wierszu kobieta używa żywego i sugestywnego języka, aby przekazać swoje poczucie frustracji i złości. Opisuje mężczyznę jako „kamień”, „ścianę” i „zamknięte drzwi”, co sugeruje, że jest on emocjonalnie niedostępny i nie chce jej słuchać. Oskarża go również o „ślepotę” na cierpienie kobiet i utrwalanie systemu ucisku, który utrzymuje kobiety w pułapce podrzędnej roli.

Mężczyzna natomiast jest przedstawiany jako osoba defensywna i lekceważąca obawy kobiety. Zarzuca jej, że jest „zbyt wrażliwa”, „nadmierna emocjonalnie” i „irracjonalna”, sugerując, że jej krytyka jest nieuzasadniona i że nie jest zdolna do racjonalnego myślenia. Próbuje też zrzucić winę za problemy w ich związku na kobietę, sugerując, że to ona jest odpowiedzialna za ich nieszczęście.

Wiersz kończy się wyrażeniem przez kobietę nadziei na lepszą przyszłość, w której mężczyźni i kobiety będą mogli żyć w harmonii i równości. Wyobraża sobie świat, w którym mężczyźni chcą słuchać kobiet, rozumieć ich doświadczenia i współpracować na rzecz stworzenia bardziej sprawiedliwego i godziwego społeczeństwa.

Ogólnie rzecz biorąc, „Woman To Man” to mocny i poruszający akt oskarżenia systemu patriarchalnego i sposobów, w jaki uciska on kobiety. Wiersz jest wezwaniem mężczyzn do wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny, słuchania kobiet i pracy na rzecz stworzenia bardziej sprawiedliwego i godziwego świata dla wszystkich.