Już sam tytuł nadaje ton wierszowi, sugerując, że ból jest nieuniknioną częścią ludzkiej egzystencji. Tupac zaczyna od zagłębienia się w ból innych, opisując sceny biedy, uzależnień i przemocy, które pozostawiły blizny na duszach dotkniętych nimi osób. Maluje żywy obraz świata, w którym ludzie są uwięzieni w cyklach rozpaczy i czują się zapomniani przez społeczeństwo.
W miarę rozwoju wiersza Tupac kieruje swoją uwagę do wewnątrz, badając swoje osobiste zmagania i ból, który w sobie nosi. Konfrontuje się z własnymi błędami, żalami i stratą bliskich, przyznając, że te doświadczenia ukształtowały go na osobę, którą się stał. Swoimi słowami ujawnia wrażliwość i głębię, które wykraczają poza jego publiczną osobowość.
Tupac bada także ideę zrozumienia i empatii, sugerując, że tylko dzięki prawdziwemu zrozumieniu bólu innych możemy zacząć leczyć i mieć pozytywny wpływ na świat. Namawia czytelników, aby wyjrzeli poza bezpośrednią sytuację i zastanowili się nad zmaganiami, z jakimi borykają się otaczający ich ludzie, podkreślając, że współczucie jest niezbędne do wspierania bardziej sprawiedliwego i ludzkiego społeczeństwa.
W całym wierszu mocny i sugestywny język Tupaca stwarza poczucie pilności i autentyczności. Jego słowa emanują surowymi emocjami, oddając istotę bólu i cierpienia w sposób zarówno głęboko osobisty, jak i uniwersalny.
„If There Be Pain” przypomina o wspólnym ludzkim doświadczeniu bólu oraz o znaczeniu empatii i zrozumienia. Wiersz Tupaca zachęca czytelników do stawienia czoła własnym zmaganiom, nawiązania kontaktu z innymi na głębszym poziomie i pracy na rzecz świata, w którym ból spotyka się ze współczuciem i zbiorowym wysiłkiem na rzecz uzdrowienia i przezwyciężenia.