W całym wierszu mówca używa różnych technik, aby przekazać swoje emocje i myśli. Używa żywych obrazów, aby opisać okropności wojny i zniszczenia, jakie po sobie pozostawia. Powtarza również, aby podkreślić ból i cierpienie, którego doświadcza. Ton wiersza wyraża głęboki smutek i stratę, ale zawiera także poczucie odporności i determinacji, aby iść dalej.
Jednym z kluczowych wątków wiersza jest kontrast pomiędzy pięknem natury a brzydotą wojny. Mówca opisuje świat przyrody w bujny i liryczny sposób, używając obrazów sugerujących życie, wzrost i odnowę. Zestawiono to z surowymi realiami wojny, która jest przedstawiana jako niszczycielska siła rozdzierająca życie i społeczności.
Kolejnym ważnym tematem wiersza jest siła miłości i pamięci. Miłość mówiącego do Normana jest stałym wątkiem przewijającym się przez cały wiersz. Przywołuje ich wspólne wspomnienia i wyraża tęsknotę za jego obecnością. Miłość i pamięć są przedstawiane jako siły, które mogą pokonać śmierć i zapewnić pocieszenie w obliczu straty.
„Drogi Normanie” to poruszający i dający do myślenia wiersz, który oddaje istotę ludzkiego cierpienia i odporności w obliczu wojny. Jest to potężne przypomnienie poświęceń poniesionych przez żołnierzy służących w wojsku i trwałego wpływu ich nieobecności na tych, których opuszczają.