Dlaczego poeta mówi o swoim plemieniu

W tym wierszu mówiący używa metafory „plemienia” w odniesieniu do grupy ludzi, których łączy wspólna tożsamość i cel. Mówi, że jego plemię jest „związane krwią i ziemią”, co ma podkreślić silny związek, jaki mają ze swoimi przodkami i ziemią, którą zamieszkują. To połączenie często opiera się na wspólnej historii, kulturze i wartościach. Wyrażenie „związani krwią” podkreśla poczucie pokrewieństwa i przynależności do plemienia, natomiast „związani ziemią” sugeruje głębokie przywiązanie do środowiska fizycznego i miejsca, które nazywają domem.

Mówiąc, że jego plemię jest w ten sposób powiązane, poeta podkreśla znaczenie jedności, solidarności i wspólnej tożsamości w grupie. Podkreśla także ideę zbiorowego doświadczenia i wspólnego przeznaczenia, które łączy członków plemienia.