Zwrotka 1:
>W czasie srebrnego deszczu
>Ziemia rodzi nowe życie.
>Czas oczyszczenia duszy
>O surowości zimy, konfliktach.
Wiersz rozpoczyna się opisem nadejścia wiosny, która często kojarzy się z odnową i nadzieją. Srebrny deszcz jest metaforą oczyszczających i oczyszczających skutków pozytywnych zmian. Poeta sugeruje, że jest to czas, aby porzucić wyzwania i zmagania z przeszłości (symbolizowane przez surową zimę) i wykorzystać potencjał nowych początków.
Zwrotka 2:
> Chmury się rozstępują i świeci słońce
>Genialna łaska chwili
> Prezent, który podniesie nasze serca
>I rozświetl najciemniejsze miejsce.
Druga zwrotka mówi o chwili radości i piękna, która przełamuje trudne okoliczności. Poeta używa obrazów pękających chmur i świecącego słońca, aby przedstawić tę nagłą przemianę. Ta chwila przypomina, że nawet pośród przeciwności losu mogą nadejść chwile światła i szczęścia, które napełnią nas nadzieją i podniosą na duchu.
Zwrotka 3:
>Zatańczmy i zaśpiewajmy
>I śmiej się pod niebem.
>Bo w czasie srebrnego deszczu,
>Ziemia rodzi się na nowo.
Wiersz kończy się wezwaniem do świętowania i przyjęcia pozytywnych zmian, które nadchodzą wraz z tym przemieniającym momentem. Poeta zachęca nas do tańca, śpiewania i śmiechu w srebrnym deszczu, co symbolizuje naszą chęć porzucenia przeszłości i pełnego doświadczenia radości i odnowienia nowego życia, które kwitnie wokół nas.