Tematem „Wypoczynek” Williama Daviesa jest znaczenie znalezienia czasu dla siebie na relaks, refleksję i odnalezienie spokoju. Wiersz dowodzi, że wypoczynek jest niezbędny dla zdrowia psychicznego, pozwala ludziom uciec od stresów i wymagań codziennego życia oraz odzyskać poczucie równowagi. Davies kontrastuje niepokój współczesnego, miejskiego życia ze spokojem natury, sugerując, że prawdziwe zadowolenie można osiągnąć spędzając czas na łonie natury i angażując się w zajęcia rekreacyjne.
W całym wierszu Davies podkreśla znaczenie spowolnienia i docenienia piękna świata przyrody. Opisuje spokój letniego dnia, z jego „stokrotkami” i „słodkim powietrzem”, i kontrastuje go z „surowym światem ludzi”, gdzie ludźmi „kierują pragnienia”. Sugeruje, że poświęcając czas na zatrzymanie się i obserwację przyrody, jednostki mogą znaleźć ukojenie i ucieczkę od stresów współczesnego życia.
Wiersz bada również ideę, że wypoczynek jest formą kreatywności i wyrażania siebie. Davies argumentuje, że angażując się w zajęcia rekreacyjne, takie jak malowanie, poezja czy muzyka, jednostki mogą wyrazić swoje emocje, uciec od codziennych zajęć i połączyć się ze swoim wnętrzem. Sugeruje, że to właśnie poprzez spędzanie czasu wolnego ludzie mogą znaleźć prawdziwe spełnienie i wyzwolenie.
Ogólnie rzecz biorąc, tematem „Wypoczynek” Williama Daviesa jest znaczenie znalezienia czasu dla siebie na relaks, refleksję i odnalezienie spokoju. Wiersz zachęca jednostki do spędzania wolnego czasu i spędzania czasu na łonie natury, odnajdując pocieszenie i kreatywność w chwilach spokoju i wyrażania siebie.