„Mój chłopcze, ledwo przekroczyliśmy próg tego wielkiego, wspaniałego świata,
I chociaż widzieliśmy tak wiele, tak wiele pozostaje nieodkrytych, tak wiele pozostaje nieodkrytych.
Ruszajmy więc dalej z otwartymi sercami i ciekawskimi oczami,
Do nas należy bowiem świat, który możemy odkryć pod tym rozległym i gwiaździstym niebem.”
W tych wersach mówiący zwraca się do swojego „małego chłopca”, prawdopodobnie małego dziecka, i zastanawia się nad ich wspólną podróżą polegającą na eksploracji i odkrywaniu świata. Poeta używa obrazowania „progu”, aby podkreślić, że są dopiero na początku swojej podróży, a znaczna część świata wciąż jest nieodkryta i czeka na odkrycie.
Użycie wyrażenia „więc ruszajmy dalej” wyraża oczekiwanie i podekscytowanie tym, co nas czeka. Poeta zachęca swoje dziecko, aby przyjęło tego ducha przygody z „otwartym sercem i ciekawymi oczami” oraz aby było otwarte na czekające je cuda i odkrycia.
Ostatnie zdanie:„Należy nam bowiem odkrywać świat pod tym rozległym i gwiaździstym niebem” – podkreśla bezgraniczność świata i ogromne możliwości, jakie kryje w sobie. Podkreśla ideę, że świat jest nieskończonym źródłem zdumienia, wiedzy i doświadczeń, które czekają, aby je doświadczyć i docenić.
Ogólnie rzecz biorąc, ostatnia zwrotka „Wielkiego wspaniałego świata” jest zaproszeniem do podjęcia podróży eksploracyjnej i odkrywania świata, zachęcając czytelników do otwarcia się na cuda i możliwości, które nas czekają.