1. Równoległość synonimiczna:Linie lub frazy powtarzają podobne idee, używając różnych słów lub wyrażeń.
Przykład:
Psalm 23:1:„Pan jest moim pasterzem, niczego mi nie braknie”.
Psalm 23:2:„Kładzie mnie na zielonych pastwiskach, prowadzi mnie nad spokojne wody”.
2. Równoległość antytetyczna:Linie lub wyrażenia wyrażają kontrastujące lub przeciwne idee.
Przykład:
Przysłów 10:1:„Syn mądry jest radosnym ojcem, ale syn głupi jest smutkiem swojej matki”.
3. Paralelizm syntetyczny:Linie lub frazy uzupełniają się lub uzupełniają, aby wyrazić jednolitą myśl.
Przykład:
Psalm 1:1-2:„Błogosławiony mąż, który nie chodzi za radą bezbożnych, nie stoi na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców, lecz ma upodobanie w Prawie Pańskim i nad swym prawem rozmyśla dniem i nocą”.
Oprócz paralelizmu poezja hebrajska wykorzystuje także inne środki literackie do tworzenia rytmu i obrazów. Należą do nich:
1. Metrum:W poezji hebrajskiej często stosuje się określone liczniki, które określają liczbę i układ sylab akcentowanych i nieakcentowanych w każdym wersie.
2. Rym:W poezji hebrajskiej można stosować rym na końcach wersów lub w wierszach, aby zwiększyć muzykalność tekstu.
3. Metafory i porównania:Hebrajscy poeci używają żywych metafor i porównań, aby dokonywać porównań i tworzyć obrazy, które wzmacniają znaczenie i emocjonalny wpływ poezji.
4. Symbolika:Symboliczne obrazy są często używane do przedstawiania abstrakcyjnych koncepcji lub idei. Na przykład lew jest często używany jako symbol siły i odwagi, a gołąb kojarzy się ze spokojem i łagodnością.
Strukturalne cechy poezji hebrajskiej decydują o jej wyjątkowych walorach estetycznych i mocy przekazywania głębokich emocji, prawd teologicznych i głębokich ludzkich doświadczeń.