Pomysł ten jest spójny z innymi pismami Wottona na temat szczęścia. W swoim słynnym eseju „O szczęściu” Wotton argumentuje, że szczęście nie jest czymś, co można osiągnąć dzięki posiadaniom materialnym lub okolicznościom zewnętrznym. Wierzy raczej, że szczęście pochodzi z wnętrza i jest wynikiem cnotliwego i sensownego życia.
Wiersz Wottona „Charakter szczęśliwego życia” to piękna i inspirująca medytacja na temat natury szczęścia. Przypomina, że prawdziwego szczęścia nie można znaleźć w dobrach materialnych ani w okolicznościach zewnętrznych, ale raczej w prowadzeniu życia w służbie innym.