Aleksander używa personifikacji, aby nadać śniegowi własny głos, opisując go jako „cicho mówiące gwiazdy”, które „rozpływają się na moim języku”. Język jest bogaty w szczegóły sensoryczne, oddaje dźwięk, smak i fakturę płatków śniegu dotykających ziemi. Wiersz przekazuje również poczucie spokoju i ciszy, ponieważ opady śniegu tworzą pogodną i magiczną atmosferę.
Motywy przewodnie wiersza obejmują uznanie dla piękna natury i zdolność prostych rzeczy, takich jak opady śniegu, do przynoszenia radości i transformacji. Fascynacja mówiącego płatkami śniegu podkreśla ideę odnajdywania cudu w codziennych chwilach życia. „Sky Seasoning” przypomina o zwolnieniu, obserwacji i docenieniu piękna otaczającego nas świata przyrody.