Jaki był nastrój w wierszu Mummer?

W wierszu „Mummer” Joyce Kilmer panuje nastrój tajemniczości i zachwytu. Wiersz rozpoczyna się opisem przebranej postaci – mummera, która pojawia się u drzwi mówiącego. Mummer ma na sobie maskę i długi płaszcz, a mówiący nie widzi jego twarzy. Postać ta stwarza atmosferę intrygi i ciekawości, a mówiący zastanawia się, kim jest i czego chce. Ton wiersza jest także pełen oczekiwania i lęku. Mówcę pociąga mamrot i jednocześnie się go boi, a to napięcie powoduje poczucie niepokoju. Wiersz kończy się zniknięciem mummera w nocy, pozostawiając mówiącego z poczuciem zamętu i zadziwienia. Nastrój i ton wiersza skutecznie oddają poczucie tajemniczości i czaru otaczającego enigmatyczną postać mummera.