Wiersz Nguyen Thi Vyhn „Myśli Hanoi” charakteryzuje się duchem retrospektywy, charakteryzującym się refleksją i wspomnieniami. Mówca, prawdopodobnie zwracając się do Hanoi, wspomina ich wspólne doświadczenia i przemyślenia, zgłębiając tematy nostalgii, pamięci i kontemplacji. W całym wierszu mówca dokonuje introspekcji, opowiadając chwile z przeszłości miasta, biorąc pod uwagę ich działania, emocje i rozwój w czasie. Wiersz zachęca do refleksji nad osobistymi podróżami, naturą czasu i trwałym połączeniem z cenionym miejscem.