Jaki jest nastrój wiersza „Hymn do Wenus”?

Nastrój wiersza „Hymn do Wenus” jest pełen czci, podziwu i podziwu dla bogini Wenus. Mówca przywołuje Wenus jako boską i potężną siłę, chwaląc jej piękno, wdzięk i zdolność wzbudzania miłości i pożądania. Wiersz charakteryzuje się tonem uwielbienia i oddania, a mówca wyraża swój uwielbienie dla bogini i szuka jej łaski. Ogólny nastrój wyraża głęboki szacunek i wdzięczność za moc i wpływ Wenus na świat.