Zwrotki 1-3:Opis tętniącej życiem atmosfery Broadwayu:
- Poeta maluje żywy obraz uroku Broadwayu, z jasno oświetlonymi teatrami, billboardami i tłumem spragnionym rozrywki.
- Uosabia Broadway jako „czarodziejkę” i „królową”, wskazując na hipnotyzujący urok, jaki wywiera on na ludzi.
- Użycie takich słów, jak „pieśń syreny”, „wzrost orkiestr jazzowych” czy „elektryczna pasja” oddaje wibrującą energię i stymulację zmysłów, jaką oferuje Broadway.
Zwrotki 4-5:Badanie pragnień i pokus:
- McKay wprowadza ideę pożądania i pokusy kojarzoną z Broadwayem. Teatry nazywane są „świątyniami rozkoszy”, które obiecują chwile miłości i ekstazy.
- Poeta opisuje jednostki zwabione „dreszczem” przedstawień i „winem szaleństwa”, sugerując dionizyjski pierwiastek niepohamowanej namiętności i pobłażania.
- Wiersz wskazuje jednak na możliwość rozczarowania i poczucia pustki po ulegnięciu tym pokusom.
Zwrotka 6:Zmiana tonu, sprawdzenie rzeczywistości:
– Ton wiersza ulega nagłej zmianie w szóstej zwrotce. Podekscytowanie i zauroczenie mówiącego ustępuje miejsca bardziej otrzeźwiającej i krytycznej perspektywie.
- McKay zwraca uwagę, że pośród całego blichtru i przepychu Broadway może być także miejscem twardej rzeczywistości, gdzie marzenia mogą się spełnić i panuje bieda.
- Ta zwrotka podważa przedstawiony wcześniej wyidealizowany obraz Broadwayu i sugeruje bardziej zniuansowany obraz złożoności miasta.
Zwrotki 7–8:Dyskryminacja i alienacja rasowa:
- McKay wyraźnie porusza kwestię dyskryminacji rasowej, gdyż Harlem – dzielnica w większości czarna – jest fizycznie oddzielony od świateł Broadwayu.
- „Kolorowa kurtyna” reprezentuje podział rasowy, który uniemożliwia Afroamerykanom pełny dostęp i integrację w tym świecie rozrywki.
- Poeta ubolewa nad istnieniem tej segregacji i ograniczeniami, jakie nakłada ona na czarnych artystów i wykonawców.
Wniosek:
„On Broadway” Claude’a McKaya oferuje wieloaspektowy portret Broadwayu w Nowym Jorku. Oddaje emocje, urok i przeciążenie sensoryczne miejskiej sceny rozrywkowej, jednocześnie eksplorując tematy pożądania, pokus, dyskryminacji rasowej i wyobcowania. Wiersz odzwierciedla własne doświadczenia McKaya jako czarnego mężczyzny poruszającego się po kulturowej i rasowej dynamice Nowego Jorku na początku XX wieku, dodając głębi złożoności słynnej dzielnicy teatralnej miasta.