Jak mgła wpłynęła na wzrok mówiącego w wierszu?

W wierszu „Mgła” pole widzenia mówiącego ogranicza gęsta mgła. Opisują go jako „powolny”, „szary” i „przyćmiony”, co sugeruje, że utrudnia im to wyraźne widzenie. Mgła jest tak gęsta, że ​​wydaje się pochłaniać światło i dźwięk, tworząc poczucie izolacji i dezorientacji. W rezultacie osoba mówiąca czuje się zagubiona i bezbronna.