Celem tego wiersza jest obalenie tych konwencji i zakwestionowanie wyidealizowanych i hiperbolicznych opisów kobiet w tradycji Petrarchy.
Poprzez serię metaforycznych porównań podkreślających jej wyjątkową indywidualność, wiersz ma na celu celebrację naturalnego piękna, a nie dostosowywanie się do konwencjonalnych przedstawień
W wierszu Szekspir przedstawia alternatywne postrzeganie piękna, podkreślając, że prawdziwa miłość i uznanie wykraczają poza zewnętrzne, powierzchowne podobieństwa, ale obejmują indywidualność