1. Powtarzanie słów i wyrażeń:Poeta używa powtórzeń, aby stworzyć poczucie pilności i intensywności. Na przykład zdanie „I przez całą noc nie poruszyliśmy się” powtarza się w całym wierszu wielokrotnie.
2. Powtórzenie dźwięków:Poeta stosuje aliterację i asonans, aby stworzyć w wierszu efekt muzyczny. Na przykład powtarzanie dźwięku „L” w wersach typu „I słuchaj długo, i opierając głowę na mojej piersi” tworzy kojący, niemal hipnotyczny efekt.
3. Powtarzalność działań:Wiersz opisuje działania mówiącego w sposób powtarzalny, podkreślając jego obsesję i pragnienie porfirii. Na przykład mówca wielokrotnie opisuje złote włosy Porfirii, jej bladą twarz i czynność owinięcia włosów wokół jego szyi.
4. Powtórzenie obrazów:W wierszu pojawiają się powtarzające się obrazy związane ze śmiercią, krwią i pożądaniem erotycznym. Na przykład mówiący wspomina o „uduszonych” włosach Porfirii, jej „słabym, małym sęku krwi” i swoim własnym „płonącym” spojrzeniu.
5. Powtarzanie tematów:Wiersz wielokrotnie porusza tematy miłości, posiadania i obsesji. Przytłaczające pragnienie mówcy za porfirią doprowadza go do popełnienia morderstwa, a wiersz kończy się wielokrotnym wyznaniem jej miłości.
Ogólnie rzecz biorąc, użycie powtórzeń w „Kochanku Porfirii” przyczynia się do powstania intensywnej i klaustrofobicznej atmosfery wiersza, odzwierciedlając stan umysłu mówiącego i jego obsesyjną miłość do Porfirii.