Tytuł: La Belle Dame sans Merci (Piękna dama bez litości)
Zwrotka 1:
Wiersz zaczyna się od rycerza jadącego na rumaku przez las w zimny, ponury dzień. Jest zagubiony i zdezorientowany, a atmosferę przepełniają złe przeczucia.
Zwrotka 2:
Nagle rycerz spotyka piękną kobietę siedzącą pod drzewem. Śpiewa nawiedzoną i bolesną pieśń, która urzeka rycerza.
Zwrotka 3:
Kobieta przedstawia się jako La Belle Dame sans Merci i zaprasza rycerza, aby z nią spoczął. Karmi go jedzeniem i piciem i obiecuje zabrać go do swojej bajkowej krainy.
Zwrotka 4:
Kiedy rycerz leży w jej ramionach, zasypia i ma sen. We śnie widzi kobietę przemienioną w okrutną i bezduszną istotę. Czerpie przyjemność z jego cierpienia i zostawia go porzuconego w lesie.
Zwrotka 5:
Rycerz budzi się i odkrywa, że jest sam i zagubiony w lesie. Przepełnia go poczucie rozpaczy i ubolewa nad spotkaniem z piękną, ale bezlitosną kobietą.
Motywy:
W wierszu poruszamy kilka wątków, m.in.
- Niszczycielska moc miłości i piękna:La Belle Dame sans Merci reprezentuje nieodpartą i ponętną siłę, która prowadzi rycerza do upadku.
- Ulotna natura przyjemności i szczęścia:Spotkanie rycerza z kobietą jest początkowo przyjemne, ale ostatecznie prowadzi do bólu i cierpienia.
- Kontrast między rzeczywistością a iluzją:Rycerz jest początkowo oczarowany iluzją piękna i dobroci kobiety, ale później odkrywa rzeczywistość jej prawdziwej natury.
„La Belle Dame sans Merci” uważana jest za klasyczny przykład poezji romantycznej, skupiającej się na emocjach, wyobraźni i sile natury. Liryczny język poematu i bogata obrazowość tworzą żywą i zapadającą w pamięć narrację, która bada złożoność miłości, straty i ludzkich doświadczeń.