Przez cały „Opactwo Tintern” Wordsworth zastanawia się nad wpływem natury na jego myśli i emocje. Zagłębia się w ideę, że powrót do znajomego krajobrazu po dłuższym czasie może przywołać potężne wspomnienia i spostrzeżenia. Wiersz oddaje jego osobiste doświadczenia i refleksje, ale wykracza także poza jednostkę, dotykając uniwersalnych ludzkich emocji i kontemplacji większych filozoficznych pytań o egzystencję.
Wordsworth bada pojęcie „obecności” natury oraz tego, w jaki sposób może ona zapewnić pocieszenie i inspirację. Rozważa także związek między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, sugerując, że ludzki umysł ma zdolność przekraczania czasu i znajdowania powiązań między różnymi momentami życia.
Wiersz szczegółowo analizuje koncepcję „emocji wspominanej w spokoju”, która sugeruje, że emocje doświadczone w przeszłości można przywołać i ponownie doświadczyć w stanie spokoju, co pozwala na głębsze zrozumienie i refleksję.
„Opactwo Tintern” porusza także tematykę śmiertelności, kondycji człowieka i poszukiwania sensu życia. Wordsworth rozważa ulotność czasu i nieuchronność śmierci, a także zastanawia się, w jaki sposób wspomnienia i doświadczenia mogą zapewnić poczucie ciągłości i połączenia w obliczu śmiertelności.
W istocie „Opactwo Tintern” to głęboka eksploracja idei filozoficznych, które zagłębiają się w relację człowieka z naturą, czasem, pamięcią i egzystencją. Wykracza poza zwykły opis malowniczego miejsca i zagłębia się w sferę filozoficznej introspekcji i medytacji.