W kontekście wiersza „czysty strumień” reprezentuje stan jasności umysłu, czystości i spokoju. Symbolizuje dążenie poety do umysłu wolnego od strachu, uprzedzeń i zamętu. Tak jak czysty strumyk odzwierciedla nieskażone piękno natury, tak poeta pragnie umysłu niezasłoniętego negatywnymi myślami i emocjami, pozwalającego na głębsze zrozumienie i docenienie otaczającego go świata.
Ponura pustynia
I odwrotnie, „ponura pustynia” reprezentuje jałowy i opuszczony stan umysłu, kiedy jest on nękany strachem i ignorancją. Symbolizuje mentalną stagnację i ograniczenia, jakie narzuca strach, uniemożliwiając jednostce doświadczenie bogactwa i różnorodności życia. Poeta pragnie uciec od tego jałowego krajobrazu mentalnego i wyruszyć w podróż ku oświeceniu i samorealizacji.