1. Onomatopeja :słowa imitujące dźwięki związane z przedmiotami lub czynnościami, takie jak „brzęczenie”, „syk” lub „brzęk”. Korzystanie z onomatopei może wywołać u czytelnika żywe wrażenia zmysłowe i naśladować dźwięki opisane w wierszu.
2. Aliteracja :Powtórzenie tej samej początkowej spółgłoski w wierszu poetyckim, na przykład „Lasy były dzikie i cudowne”. Aliteracja dodaje wierszowi muzykalności i akcentu, podkreślając wagę powtarzanych słów lub fraz.
3. Asonans :Powtórzenie tego samego dźwięku samogłosek w wierszu poetyckim, np. „Wiatr wiał pomiędzy drzewami”. Asonans tworzy poczucie harmonii i jedności w wierszu, łącząc słowa i frazy, nawet jeśli nie zaczynają się od tej samej spółgłoski.
4. Konsonans :Powtórzenie tej samej spółgłoski w wierszu poetyckim, ale niekoniecznie na początku słów, np. „Jej serce biło szaleńczo”. Współbrzmienie może stworzyć poczucie rytmu i przepływu, dodając głębi i tekstury wierszowi.
5. Rymowanie :Powtórzenie podobnych dźwięków na końcu wersów poetyckich, np. „Kot usiadł na macie”. Rym tworzy poczucie rytmu, struktury i muzykalności, dzięki czemu wiersz jest bardziej zapadający w pamięć i przyjemny dla ucha.
6. Rytm i metrum :Układ sylab akcentowanych i nieakcentowanych w wierszu. Starannie układając metrum poeci mogą stworzyć określone tempo, nastrój i wpływ emocjonalny.
7. Kakofonia :Celowe użycie ostrych, niezgodnych dźwięków w celu wywołania poczucia chaosu, zamętu lub wzburzenia. Na przykład „Ulice miasta ryczały od nieustannej kakofonii samochodów, syren i hałasu budowlanego”.
8. Eufonia :Używanie przyjemnych, harmonijnych dźwięków, aby wywołać poczucie piękna, spokoju lub wyciszenia. Na przykład:„Łagodny zefir szeptał przez szeleszczące liście, tworząc kojącą eufonię, która uśpiła duszę”.
Dzięki umiejętnemu wykorzystaniu środków dźwiękowych poeci tworzą doświadczenia słuchowe, które uzupełniają i wzmacniają wymowę wiersza. Urządzenia te oddają istotę tematu, emocji i atmosfery przedstawionej w wierszu, pozostawiając trwały wpływ na percepcję zmysłową i reakcję emocjonalną czytelnika.