1. Rozum i wiedza :Papież podkreśla wagę rozumu i dążenia do wiedzy. Twierdzi, że ludzie powinni wykorzystywać swoje zdolności racjonalne, aby zrozumieć otaczający ich świat i nadać sens swoim doświadczeniom. Papież wierzy, że posługując się rozumem, ludzie mogą uzyskać wgląd w Boże stworzenie i zrozumieć swoje w nim swoje miejsce.
2. Pokora i samoświadomość :Papież podkreśla znaczenie pokory i samoświadomości w postępowaniu człowieka. Przestrzega przed dumą i próżnością, podkreślając ograniczenia ludzkiej wiedzy i ogrom wszechświata. Papież zachęca jednostki, aby uznały swoje miejsce w szerszym planie rzeczy i przyznały się do własnej omylności.
3. Umiar i cnota :Papież opowiada się za umiarem i praktykowaniem cnót w prowadzeniu satysfakcjonującego życia. Sprzeciwia się nadmiernej pobłażliwości i radzi jednostkom szukać równowagi i wstrzemięźliwości w swoich działaniach. Pielęgnując takie cnoty, jak cierpliwość, miłosierdzie i sprawiedliwość, jednostki mogą prowadzić moralnie prawe życie i wnosić pozytywny wkład w społeczeństwo.
4. Miłość i współczucie :Papież podkreśla znaczenie miłości i współczucia w relacjach międzyludzkich. Twierdzi, że jednostki powinny okazywać innym życzliwość i zrozumienie, uznając wspólne człowieczeństwo, które łączy wszystkich ludzi. Papież wierzy, że miłość ma moc pokonania wielu wyzwań i stworzenia harmonijnego społeczeństwa.
5. Akceptacja i zadowolenie :Papież zachęca ludzi, aby zaakceptowali swoją sytuację i znaleźli zadowolenie w swoim życiu. Twierdzi, że prawdziwe szczęście nie polega na dążeniu do dóbr materialnych ani na zewnętrznym uznaniu, ale na znalezieniu wewnętrznego spokoju i docenianiu prostych radości życia.
6. Zaufaj Opatrzności :Papież sugeruje, aby jednostki ufały opatrzności siły wyższej, którą nazywa Bogiem. Wierzy, że we wszechświecie panuje boski porządek i że ludzie powinni z wiarą i ufnością podporządkować się woli Bożej.
Podsumowując, „Esej o człowieku” Papieża przedstawia filozoficzne badanie natury ludzkiej i zasad, które powinny kierować ludzkim postępowaniem. Podkreśla znaczenie rozumu, samoświadomości, umiaru, cnoty, miłości, akceptacji i ufności w Opatrzność jako podstawowych cech, które jednostki muszą kultywować, aby wieść satysfakcjonujące i znaczące życie.