Odwaga w obliczu przeciwności losu:
Pomimo początkowej niechęci Bilbo wykazał się odwagą, wychodząc poza swoją strefę komfortu i dołączając do krasnoludów w ich wyprawie mającej na celu odzyskanie Samotnej Góry. Pokonuje swoje lęki i stawia czoła różnym niebezpieczeństwom, w tym gigantycznym pająkom, zdradliwym górom i potężnemu smokowi Smaugowi.
Inteligencja intelektualna:
Bilbo okazuje się niezwykle inteligentny i zaradny. Zamiast polegać wyłącznie na sile fizycznej, wykorzystuje swój spryt, aby pokonać wyzwania. Jego spryt w rozwiązywaniu zagadek, rozszyfrowywaniu starożytnych run i negocjacjach ze Smaugiem podkreśla wartość inteligencji w bohaterskich wyczynach.
Pokora i bezinteresowność:
W przeciwieństwie do klasycznych bohaterów motywowanych sławą i chwałą, bohaterskie czyny Bilba rodzą się ze współczucia i lojalności wobec towarzyszy. Stawia dobro grupy ponad własne pragnienia. Przykładowo, jego akt litości wobec Golluma ratuje mu życie i staje się kluczowy w pokrzyżowaniu planów smoka.
Niechętny bohater:
Tolkien podważa typową heroiczną podróż, przedstawiając Bilba jako niezdecydowanego i czasami nieudolnego bohatera. Jednak jego rozwój i dojrzewanie charakteru pokazują, że bohaterstwo może wyniknąć ze zwykłych istot poprzez osobistą przemianę.
Przeciwstawiając się oczekiwaniom i demonstrując niekonwencjonalne cechy bohaterskie, Bilbo Baggins kwestionuje tradycyjne definicje bohaterstwa i sugeruje, że zwykli ludzie mogą stać się niezwykli dzięki odwadze, zaradności, współczuciu i chęci rozwoju. W całym „Hobbicie” Tolkien podkreśla wartość charakteru i osobistego wyboru w definiowaniu prawdziwego bohaterstwa.