W pierwszej zwrotce Wordsworth pisze o tym, jak jego serce podskakuje, gdy widzi tęczę na niebie. Mówi, że ten widok sprawia, że czuje się „znowu dzieckiem”. Sugeruje to, że Wordsworth wierzy, że dzieciństwo to czas wielkiej radości i zadziwienia, i że ma nadzieję odzyskać to uczucie w wieku dorosłym.
W drugiej zwrotce Wordsworth pisze o tym, jak uwielbia spacerować po okolicy i słuchać śpiewu ptaków. Mówi, że te doświadczenia sprawiają, że czuje się „spokojny i wolny” i pomagają mu zapomnieć o kłopotach. Prelegent wierzy, że przyroda może mieć uzdrawiający wpływ na ducha człowieka, może zapewnić nam poczucie spokoju i wyciszenia.
W trzeciej i ostatniej zwrotce Wordsworth pisze o tym, jak ma nadzieję czuć się tak przez resztę swojego życia. Mówi, że chce „zobaczyć Proteusza wynurzającego się z morza lub usłyszeć, jak stary Tryton dmucha w swój uwieńczony róg”. Linie te nawiązują do dwóch postaci mitologicznych związanych z morzem. Osoba mówiąca wierzy, że jeśli uda mu się doświadczyć tych rzeczy, będzie naprawdę wiódł pełne i szczęśliwe życie.
Ogólnie rzecz biorąc, wiersz „Moje serce skacze w górę, kiedy widzę” opowiada o nadziei Wordswortha na dłuższe i szczęśliwsze życie. Wierzy, że jeśli uda mu się nadal odczuwać radość i zachwyt, jakie towarzyszyły mu w dzieciństwie oraz jeśli będzie mógł spędzać czas na łonie natury, uda mu się osiągnąć swój cel.