Mahabharata opowiada historię walki o tron królestwa Hastinapury pomiędzy dwoma grupami kuzynów, Pandawami i Kaurawami. Pandawowie to pięciu synów króla Pandu, podczas gdy Kaurawowie to stu synów króla Dhritarasztry, niewidomego starszego brata Pandu.
Główna historia rozpoczyna się, gdy Kaurawowie, prowadzeni przez ich najstarszego brata Duryodhanę, przejmują tron Hastinapury, który prawnie należy do Pandawów. Pandawowie zmuszeni są do wygnania, a epos opowiada o ich zmaganiach i próbach podczas wygnania oraz o ich ostatecznym powrocie do Hastinapury, aby ubiegać się o należne im dziedzictwo.
Wojna jest walką pomiędzy dobrem a złem, a historia jest pełna skomplikowanych postaci, dylematów moralnych i nauk filozoficznych. Mahabharata porusza tematy dharmy, karmy, miłości, nienawiści, lojalności, zdrady i złożoności ludzkiej natury. To wielka opowieść o konfliktach i rozwiązaniach pomiędzy rodzinami, społeczeństwami i narodami.
Epos zawiera także wiele wątków pobocznych, opowieści i przypowieści filozoficznych, z których najsłynniejszą jest Bhagawadgita, będąca dyskursem filozoficznym pomiędzy Ardżuną a jego woźnicą, Panem Kryszną, na temat natury życia, obowiązków i ostatecznej rzeczywistości .