* Aliteracja: Aliteracja to powtarzanie dźwięków spółgłoskowych na początku wyrazów. Może to stworzyć przyjemny efekt dźwiękowy, który sprawi, że wers poezji zabrzmi muzycznie. Na przykład poeta Samuel Taylor Coleridge używa aliteracji, aby stworzyć efekt muzyczny w swoim wierszu „Szron starożytnego marynarza”.
* Asonans: Asonans to powtarzanie dźwięków samogłoskowych w słowach. Może to stworzyć gładki, płynny dźwięk, który może sprawić, że wers poezji zabrzmi muzycznie. Na przykład poeta Alfred, Lord Tennyson, w swoim wierszu „The Lady of Shalott” używa asonansu, aby stworzyć efekt muzyczny.
* Konsonans: Konsonans to powtarzanie dźwięków spółgłoskowych na końcu wyrazów. Może to stworzyć mocny, perkusyjny dźwięk, który może sprawić, że wers poezji zabrzmi muzycznie. Na przykład poeta Gerard Manley Hopkins w swoim wierszu „The Windhover” używa współbrzmienia, aby stworzyć efekt muzyczny.
* Onomatopeja: Onomatopeja to używanie słów imitujących dźwięki, które opisują. Może to stworzyć żywe, zmysłowe doświadczenie, które może sprawić, że wers poezji zabrzmi muzycznie. Na przykład poeta James Agee używa onomatopei do stworzenia efektu muzycznego w swoim wierszu „Permit Me Voyage, Love”.