Wędrowałem po lesie jeden chrupiący jesienny poranek, powietrze wypełnione zapachem igieł sosnowych i wilgotnej ziemi. Cieszyłem się cichą samotnością, jedynym dźwiękiem chrupa liści pod moimi butami. Potem to zobaczyłem. Duży czarny niedźwiedź, ciężki w kierunku mnie, a jego nos drgał. Moje serce wskoczyło mi do gardła i zamarłem, a mój oddech łapał mi w klatkę piersiową. Przez chwilę zamknęliśmy oczy. Potem, tak nagle, jak się wydawało, niedźwiedź odwrócił się i wysiadł do lasu. Stałem tam, zamrożone przez chwilę, serce wciąż walczyło, zanim kontynuowałem wędrówkę. To spotkanie nauczyło mnie bardziej świadomego mojego otoczenia i mocy natury.
To jest anegdota, ponieważ:
* to krótka, osobista historia. Koncentruje się na konkretnym wydarzeniu i nie zagłębia się w dłuższą narrację.
* koncentruje się na jednym wydarzeniu. Nie obejmuje wielu zdarzeń ani większej fabuły.
* zawiera konkretny szczegół. Wzmianka o drganiu nosa niedźwiedzia dodaje szczegół, który sprawia, że historia jest bardziej żywa.
* ma wyraźny punkt. Historia podkreśla wpływ spotkania na narratora.
Ta anegdota służy jako krótka ilustracja doświadczenia narratora z naturą i podkreśla moc osobistych doświadczeń do kształtowania naszego zrozumienia świata.