Potencjalne możliwości:
* Zażądaj tronu: Edgar był najbliższym męskim krewnym zmarłego króla Edwarda Wyznawcy, co czyniło go zgodnie z angielskim zwyczajem prawowitym następcą tronu. To dało mu silne roszczenia do tronu, zwłaszcza przy wsparciu potężnego hrabiego Edwina i hrabiego Morcara.
* Popularność: Choć brakowało mu doświadczenia, Edgar był młodym mężczyzną o szlacheckim rodowodzie. Nosił tytuł „Ætheling”, co oznaczało jego status królewski i zapewniało mu pewne poparcie społeczne.
* Sojusze zagraniczne: Edgar spędził czas na wygnaniu na Węgrzech i w Szkocji, zawierając potencjalne sojusze z zagranicznymi władcami, którzy mogliby zaoferować mu pomoc wojskową.
* Wsparcie angielskiej szlachty: Wielu angielskich arystokratów, zwłaszcza tych, którym nie podobały się wpływy Normanów, było skłonnych poprzeć Edgara. Obejmowało to potężne postacie, takie jak hrabiowie Mercji i Northumbrii.
Ograniczenia:
* Brak doświadczenia: W 1066 r. Edgar miał zaledwie około 16 lat. Brakowało mu doświadczenia i przenikliwości politycznej niezbędnych do zarządzania królestwem w czasach kryzysu.
* Słabe przywództwo: Zwolennicy Edgara byli podzieleni i brakowało im jedności niezbędnej do podjęcia skutecznego wyzwania przeciwko Wilhelmowi Zdobywcy.
* Moc Normana: Wilhelm miał potężną armię i roszczenia do tronu oparte na obietnicy Edwarda i jego własnej potędze militarnej. Był utalentowanym i bezwzględnym przywódcą, a zwycięstwo pod Hastings umocniło jego władzę.
* Sojusze zagraniczne: Chociaż Edgar miał pewne zagraniczne sojusze, były one w dużej mierze niesprawdzone i ostatecznie okazały się niewystarczające.
* Niepewne wsparcie: Chociaż niektórzy angielscy arystokraci wspierali Edgara, wielu wahało się przed walką z potężnym najeźdźcą, takim jak William.
Wynik:
Pomimo jego potencjalnych roszczeń i pewnego wsparcia, możliwości Edgara zostały ostatecznie ograniczone przez jego młodość, siłę sił Williama i brak zjednoczonego angielskiego oporu. Brak przywództwa Edgara i zwycięstwo Normanów pod Hastings spowodowały jego ucieczkę z Anglii. Resztę życia spędzi na wygnaniu, by nigdy nie odzyskać tronu.
Dlatego chociaż Edgar Ætheling miał potencjalne roszczenia do tronu i cieszył się pewnym poparciem społecznym, jego brak doświadczenia, inwazja Normanów i podziały w szeregach angielskich ostatecznie zniweczyły jego szanse na zostanie królem Anglii.