* Mitologia: Książka opiera się w dużej mierze na mitologii greckiej, gdzie fantastyczne stworzenia i wydarzenia są już z natury przesadzone. Zatem gigantyczny cyklop lub potworny byk nie są hiperbolą w kontekście historii, ale raczej częścią ustalonego świata.
* Humoryczna przesada: W książce często używa się przesady dla uzyskania efektu komediowego, co zaciera granicę między hiperbolą a po prostu zabawą. Na przykład Percy opisujący swój głód lub walkę ze swoimi mocami.
* Dramatyczne napięcie: Użycie przesady może budować napięcie i podekscytowanie. Na przykład opisując niebezpieczeństwo ze strony określonego potwora lub pilność sytuacji.
Przykłady tego, co *można* uznać za hiperbolę:
* „Zapach słonej wody był tak silny, że myślałem, że się utonę.” Chociaż zapach może być mocny, stwierdzenie jest wyraźnie przesadzone dla efektu.
* „Moje serce biło tak szybko, że myślałem, że wyskoczy mi z piersi.” To klasyczny przykład języka figuratywnego służącego do przekazywania intensywnych emocji.
Wniosek:
„Morze potworów” nie stroni od dramatycznego języka i przesady, ale trudno nazwać konkretne przypadki hiperbolą, ponieważ fantastyczna oprawa książki i styl opowiadania nadają się do opisów przekraczających rzeczywistość.