1. Jego nonsensowna poezja:
* Oryginalny i niepowtarzalny: Nonsensowna poezja Leara nie przypominała niczego innego w tamtym czasie. Było zabawne, bezsensowne i pełne absurdalnych rymów i dziwnych stworzeń.
* Humorystyczny i wciągający: Jego wiersze były często zabawne i wciągające, dzięki czemu stały się popularne zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci. Głupota spodobała się szerokiemu gronu odbiorców.
* Zapadające w pamięć postacie: W jego wierszach pojawiały się zapadające w pamięć postacie, takie jak „Sowa i kotka”, „Quangle Wangle Quee” i „Jumblies”. Te postacie spodobały się czytelnikom i stały się ikonami.
2. Jego ilustracje:
* Talent artystyczny: Lear był utalentowanym artystą i ilustratorem. Tworzył żywe i pomysłowe ilustracje do swoich książek, co podkreślało kapryśny charakter jego wierszy.
* Zapadający w pamięć styl: Jego charakterystyczny styl, wykorzystujący jasne kolory i szczegółowe rysunki, dodał kolejnej warstwy przyjemności do jego pracy. Same ilustracje stały się popularne i często powielane.
3. Jego szkice z podróży:
* Piękne i szczegółowe: Lear był utalentowanym artystą krajobrazu i dużo podróżował. Jego szkice egzotycznych miejsc, szczególnie w regionie Morza Śródziemnego, podziwiano za dokładność i piękno. Szkice te stały się później podstawą jego książek podróżniczych.
4. Jego osobowość:
* Ekscentryczny i uroczy: Lear był znany ze swojej ekscentrycznej osobowości i dziwacznego poczucia humoru. Był popularną postacią w społeczeństwie wiktoriańskim, znanym z dowcipnych rozmów i czarującego zachowania.
5. Wczesne uznanie i popularność:
* Jego pierwszy tom wierszy nonsensownych, „Księga nonsensów”, opublikowany w 1846 roku, odniósł komercyjny sukces i ugruntował pozycję czołowej postaci literatury nonsensownej.
Ogólnie rzecz biorąc, sława Edwarda Leara wynikała z jego wyjątkowego i wciągającego stylu pisania, urzekających ilustracji, podróży i umiejętności artystycznych oraz czarującej osobowości. Jego twórczość nadal cieszy się zainteresowaniem ludzi w każdym wieku, co umacnia jego dziedzictwo jako pioniera literatury nonsensownej i ukochanego artysty.