Metafora:
* „Jego [Dumbledore’a] oczy, zwykle tak jasne i pełne życia, były matowe i szkliste.” (Rozdział 1) - Porównanie oczu Dumbledore'a do czegoś pozbawionego życia, podkreślając jego stan osłabienia.
* „Głos Dumbledore'a był jak lód.” (Rozdział 1) - Podkreślanie chłodu i surowości jego tonu.
* „Był feniksem odrodzonym z popiołów.” (Rozdział 21) - Porównanie powrotu Harry'ego do życia z mitycznym feniksem, co sugeruje jego odporność i odnowę.
Podobne:
* "The air was as thick as treacle, and the scent of lavender was overpowering." (Rozdział 1) - Porównanie powietrza do melasy w celu opisania jego ciężkiego i lepkiego charakteru.
* „Powietrze trzeszczało jak prąd.” (Rozdział 2) - Porównanie atmosfery do trzaskającej elektryczności, podkreślając jej napięty i niestabilny charakter.
* „Światło księżyca wpadało przez okno, blade jak duch.” (Rozdział 10) - Porównywanie światła księżyca do ducha, aby podkreślić jego eteryczną i upiorną jakość.
Personifikacja:
* „Wiatr na zewnątrz zawył i zawodził żałośnie.” (Rozdział 4) - Nadawanie wiatrowi ludzkich cech, podkreślanie jego smutku i desperacji.
* „Wydawało się, że zamek wstrzymał oddech.” (Rozdział 17) - Przypisywanie zamkowi ludzkich emocji, tworzenie atmosfery napięcia i oczekiwania.
* „Cisza krzyczała na niego.” (Chapter 27) - Personifying silence to amplify its oppressive and unsettling nature.
Hiperbola:
* „To był najgłośniejszy i najstraszniejszy huk, jaki kiedykolwiek słyszał.” (Rozdział 3) - Wyolbrzymianie dźwięku, aby podkreślić jego szok i intensywność.
* "He felt as though he were drowning in a sea of pain." (Rozdział 16) - Wyolbrzymianie swojego bólu, podkreślanie jego przytłaczającej natury.
* „Był tak zmęczony, że mógłby spać przez rok.” (Rozdział 20) - Podkreślanie jego skrajnego wyczerpania i pragnienia snu.
Inne figury retoryczne:
* „Niebo miało kolor stłuczonych śliwek.” (Rozdział 12) – Przykład zdjęć , malując żywy obraz nieba.
* „Poczuł zimny, twardy węzeł strachu w żołądku.” (Rozdział 19) – Używanie metafor i obrazów reprezentować uczucie strachu.
To tylko kilka przykładów języka figuratywnego użytego w *Harrym Potterze i Księciu Półkrwi*. J.K. Rowling skutecznie wykorzystuje te techniki, aby zwiększyć emocjonalny wpływ opowieści, stworzyć poczucie napięcia i tajemnicy oraz wzbogacić doświadczenia czytelnika.