* Była to pierwsza kompletna polifoniczna oprawa Mszy zwyczajnej. Przed Machautem kompozytorzy zazwyczaj tworzyli tylko poszczególne fragmenty Mszy, np. Kyrie czy Gloria. Jego „Messe de Nostre Dame” było pełnym cyklem, obejmującym wszystkie podstawowe części Ordynarium (Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus, Agnus Dei).
* Został napisany w wysoce wyrafinowanym i innowacyjnym stylu. Msza Machauta wykorzystuje złożone tekstury polifoniczne, zawiłe wzory rytmiczne i innowacyjne linie melodyczne. Pokazuje jego mistrzostwo w komponowaniu muzyki i umiejętność tworzenia jednolitego i spójnego dzieła.
* Była to osobista i wysoce symboliczna kompozycja. Machaut poświęcił Mszę św. Najświętszej Maryi Pannie, co było odzwierciedleniem jego głębokiej wiary religijnej. Msza zawiera także kilka odniesień osobistych, w tym możliwy autoportret w Agnus Dei.
Podsumowując, „Messe de Nostre Dame” Machauta było przełomowe jak na swoje czasy, prezentując jego muzyczny geniusz i przesuwając granice technik kompozytorskich. Uważany jest za kamień węgielny średniowiecznej historii muzyki i świadectwo trwałego dziedzictwa Machauta.