Oto rozkład struktury:
* Ujednolicenie tematyczne: Chociaż każda historia jest wyjątkowa, wszystkie łączy wspólny wątek:niszczycielski wpływ wojny na jednostki, rodziny i społeczeństwo.
* Zmiany perspektywy: Historie opowiedziane są z różnych punktów widzenia, co pozwala na wieloaspektowe zrozumienie skutków wojny. Widzimy doświadczenia żołnierzy, cywilów, a nawet zwierząt.
* Fragmentacja i rozczarowanie: Pirandello wykorzystuje fragmentaryczne narracje, nieliniowe linie czasu i wstrząsające zmiany perspektywy, aby odzwierciedlić chaotyczną i fragmentaryczną naturę samej wojny. Wzmacnia to poczucie rozczarowania i załamania tradycyjnych wartości i norm społecznych.
* Absurd wojny: Wiele historii podkreśla absurd i bezsens wojny, kwestionuje motywacje, które za nią stoją i obnaża jej tragiczne skutki.
Oto kilka kluczowych elementów strukturalnych „Wojny”:
* „Strażnik” (Il Vigile): Ta otwierająca historia wyznacza grunt pod całą kolekcję. Przedstawia głęboką samotność i wyobcowanie, jakiego doświadcza weteran wojenny.
* Postacie powtarzające się: Niektóre postacie pojawiają się w wielu historiach, tworząc poczucie wzajemnych powiązań i pokazując, jak wojna wpływa na różne aspekty ich życia.
* Symbolika: Pirandello wykorzystuje symbolikę w swoich opowieściach. Na przykład powracający obraz zepsutego zegara symbolizuje zakłócenie czasu i utratę normalności.
* Wymiar metafizyczny: Niektóre historie zagłębiają się w tematy egzystencjalne, badając naturę rzeczywistości, tożsamość i kondycję ludzką w obliczu okropności wojny.
Ogólnie rzecz biorąc, struktura „Wojny” została zaprojektowana tak, aby stworzyć mocne i niepokojące odzwierciedlenie ludzkich kosztów wojny. Wzywa czytelników do skonfrontowania się z absurdem konfliktu i rozważenia trwałych konsekwencji psychologicznych i społecznych.