Literatura gotycka:
* „Frankenstein” Mary Shelley: Obydwoje poruszają tematy potwornego stworzenia, ciemnej strony naukowych ambicji i konsekwencji ingerencji w przyrodę. Dracula czerpie także z wykorzystania przez Shelley gotyckiej atmosfery i elementów nadprzyrodzonych.
* „Tajemnice Udolpho” Ann Radcliffe: Powieść Radcliffe'a, klasyka literatury gotyckiej, przedstawia bohaterkę uwięzioną w tajemniczym zamku skrywającym mroczną tajemnicę. Ta struktura fabuły oraz nacisk na napięcie i zjawiska nadprzyrodzone znajdują odzwierciedlenie w Draculi.
* „Carmilla” J. Sheridana Le Fanu: Nowela ta, opublikowana w 1872 roku, uważana jest za bezpośrednią prekursorkę Draculi. Przedstawia wampirzycę Carmillę, która poluje na młode kobiety, odzwierciedlając motywy i obrazy z powieści Stokera.
Literatura wiktoriańska:
* „Portret Doriana Graya” Oscara Wilde’a: Obydwa badają konsekwencje upadku moralnego i uwodzicielską naturę zakazanych pragnień.
* „Dziwny przypadek doktora Jekylla i pana Hyde’a” Roberta Louisa Stevensona: Podobnie jak Dracula, „Jekyll i Hyde” zagłębiają się w dwoistość ludzkiej natury i walkę dobra ze złem.
Inne inspiracje:
* Folklor i mitologia: Stoker w dużym stopniu czerpał z folkloru wampirów z Europy Wschodniej, włączając do swojej narracji elementy tradycyjnych wierzeń i legend.
* Wydarzenia i postacie historyczne: Mówi się, że historyczna postać Włada Palownika, rumuńskiego władcy znanego ze swego okrucieństwa, zainspirowała postać Draculi.
Warto pamiętać: Choć Dracula ma wspólne elementy z tymi dziełami, wyróżnia się także jako powieść wyjątkowa i przełomowa. Wprowadził innowacje w gatunku wampirów, spopularyzował pewne tropy i nadal urzeka czytelników mroczną atmosferą, głębią psychologiczną i ikonicznymi postaciami.