* Pragnienie przygody: Shackleton szczerze kochał spędzać czas na świeżym powietrzu i pragnął sprawdzić swoje granice. Lubił fizyczne wyzwania i niewiadomą związaną z odkrywaniem nowych krain.
* Chęć wykazania się: Shackleton, człowiek o silnych ambicjach, chciał pozostawić po sobie ślad w świecie. Chciał być doceniony za swoje osiągnięcia i pozostawić po sobie dziedzictwo.
* Fascynacja Antarktydą: Shackletona przyciągnął rozległy i niezbadany kontynent Antarktyda. Postrzegał je jako miejsce pełne piękna i tajemnicy i był zdeterminowany, aby pokonać stojące przed nim wyzwania.
* Patriotyzm: Na początku XX wieku panowało silne poczucie dumy narodowej, a Shackleton czuł obowiązek reprezentowania swojego kraju, Wielkiej Brytanii, na scenie światowej.
* Ciekawość naukowa: Oprócz przygody Shackleton doceniał wartość badań naukowych. Wierzył, że eksploracja Antarktyki może dostarczyć cennych informacji na temat świata przyrody.
Należy zauważyć, że motywacją Shackletona nie była wyłącznie chwała czy ambicja. Bardzo troszczył się także o swoją załogę i wykazał się niesamowitym przywództwem w obliczu ekstremalnych przeciwności losu, szczególnie podczas swojej słynnej wyprawy Endurance.
Ogólnie rzecz biorąc, dążenie Ernesta Shackletona do zostania odkrywcą wynikało z połączenia osobistych ambicji, zamiłowania do przygód, ciekawości naukowej i silnego poczucia obowiązku wobec swojego kraju.