1. Charakter skryptu:
- Hieroglify: Egipskie hieroglify były logograficznym systemem pisma, co oznaczało, że każdy symbol reprezentował słowo, sylabę lub dźwięk. Niektóre hieroglify były piktograficzne i przedstawiały bezpośrednio przedmioty lub idee, podczas gdy inne były fonetyczne i przedstawiały dźwięki lub sylaby.
- Klinowe: Pismo sumeryjskie, znane jako pismo klinowe, było pismem w kształcie klina, mającym głównie charakter logograficzny. Jednakże zawierał także elementy fonetyczne, szczególnie na późniejszych etapach swojego rozwoju.
2. Złożoność:
- Hieroglify: Hieroglify egipskie były złożonym systemem, obejmującym ponad 700 podstawowych znaków i liczne odmiany. Złożoność hieroglifów wymagała od skrybów przejścia intensywnego szkolenia i edukacji.
- Klinowe: Chociaż sumeryjski znak klinowy nie był tak skomplikowany jak egipskie hieroglify, czytanie i pisanie nadal wymagało specjalistycznej wiedzy i przeszkolenia.
3. Cel i zastosowanie:
- Hieroglify: Hieroglifów używano przede wszystkim w monumentalnych inskrypcjach, tekstach religijnych i dekretach królewskich w starożytnym Egipcie. Zwykle rzeźbiono je na kamiennych pomnikach, ścianach świątyń i zwojach papirusu.
- Klinowe: Z drugiej strony pismo klinowe miało szerszy zakres zastosowań. Używano go do różnych celów, w tym do dokumentacji administracyjnej, dokumentów prawnych, dzieł literackich i tekstów naukowych.
4. Elementy artystyczne:
- Hieroglify: Egipskie hieroglify często miały charakter wysoce artystyczny i dekoracyjny. Symbole miały wyraźny wygląd estetyczny i czasami były ułożone w przyjemne wizualnie kompozycje.
- Klinowe: Dla porównania, sumeryjski pismo klinowe było bardziej funkcjonalne pod względem projektu i kładło mniejszy nacisk na estetykę artystyczną.
5. Wpływ historyczny:
- Hieroglify: Egipskie hieroglify były w użyciu przez ponad 3000 lat, od około 3100 roku p.n.e. do IV wieku n.e. Ich rozszyfrowanie w XIX wieku odegrało kluczową rolę w poznaniu historii i kultury starożytnego Egiptu.
- Klinowe: Sumeryjski pismo klinowe było dominującym systemem pisma w starożytnej Mezopotamii przez ponad dwa tysiące lat i stanowiło podstawę dla innych systemów pisma w regionie. Jego rozszyfrowanie w XIX wieku miało kluczowe znaczenie dla zrozumienia najwcześniejszych cywilizacji i ich wkładu.
Podsumowując, egipskie pismo hieroglificzne i sumeryjskie pismo klinowe różniły się pod względem natury, złożoności, przeznaczenia, elementów artystycznych i wpływu historycznego. Chociaż oba systemy były niezwykłymi osiągnięciami w historii ludzkości, odzwierciedlały odrębne konteksty kulturowe i językowe.