Teza Godwina w tej historii obraca się wokół idei zachowania kultury i wpływu wpływów Zachodu na afrykańskie tradycje i wierzenia. Sugeruje, że wprowadzenie chrześcijaństwa i zachodniej edukacji doprowadziło do stopniowej erozji tradycyjnych afrykańskich zwyczajów, osłabiając więź z korzeniami kulturowymi.
Choć Godwin uznaje pozytywne aspekty wymiany kulturalnej i potencjalne korzyści płynące z zachodniej edukacji, podkreśla także znaczenie ochrony i wykorzystania dziedzictwa kulturowego. Twierdzi, że asymilacja kultury zachodniej nie powinna odbywać się kosztem rdzennych wierzeń, tradycji i sposobów życia.
Poprzez swoją narrację Godwin zachęca czytelników do refleksji nad złożonością różnorodności kulturowej i wyzwaniami stojącymi przed jednostkami i społeczeństwami zmagającymi się ze swoją tożsamością w zglobalizowanym świecie. Zachęca czytelników, aby doceniali i szanowali różne kultury, a jednocześnie rozpoznawali i cenili unikalne elementy, które sprawiają, że każda kultura jest odrębna i znacząca.