Adaptacja popularnej historii :Sztuka Szekspira powstała na podstawie wcześniejszej sztuki anonimowego autora „Poskromienie złośnicy” (1594). Szekspir prawdopodobnie zaadaptował tę popularną historię dla swojej publiczności, widząc szansę na stworzenie fascynującego dzieła teatralnego na podstawie znanego materiału.
Konwencje gatunkowe i oczekiwania publiczności :W czasach Szekspira komedie często zawierały elementy zalotów i małżeństwa. Temat okiełznania dzikiej i niesfornej kobiety był częstym motywem w literaturze i teatrze i odbił się szerokim echem wśród widzów.
Kontekst społeczny i kulturowy :Epoka elżbietańska miała specyficzne normy społeczne dotyczące ról płciowych i dynamiki władzy w związkach. Sztuka Szekspira odzwierciedla te oczekiwania społeczne, aczkolwiek w przesadny i komediowy sposób, i mogła służyć wzmocnieniu lub krytyce dominujących wówczas ideologii.
Rozwój postaci :Postacie Petruchia i Kate przechodzą znaczący rozwój i transformację w trakcie spektaklu. Szekspir wykorzystuje ich dynamiczną relację do zgłębiania tematów władzy, dominacji, uległości, równości i natury miłości.
Apel odbiorców :Szekspir był praktycznym dramaturgiem, który starał się bawić i zadowolić swoją publiczność. Humorystyczne sytuacje w sztuce, sprytna gra słów i wciągające postacie zostały zaprojektowane tak, aby trafiać w gusta szerokiego grona widzów teatralnych.
Eksperymenty i innowacje :Szekspir był znany ze swoich eksperymentów z różnymi formami i technikami dramatycznymi. Poskromienie złośnicy jest doskonałym przykładem jego chęci odkrywania niekonwencjonalnych wątków i postaci.
Licencja artystyczna :Pisma Szekspira często czerpały z szeregu źródeł i wpływów. Możliwe, że do stworzenia adaptacji Poskromienia złośnicy zainspirowały go istniejące opowieści, folklor lub literatura klasyczna.