Oto kilka przykładów użycia przez Szekspira słowa „pochlebstwo”:
* W Hamlecie Klaudiusz jest opisany jako „kameleon pochlebstwa” ze względu na jego zdolność do zmiany swoich opinii i zachowań zgodnie z własnymi potrzebami, aby zyskać przychylność innych.
* W „Othello” Iago jest nikczemnym złoczyńcą, który zawsze schlebia innym, aby osiągnąć własne cele. Chwali Otella jako wielkiego generała, ale kiedy Iago musi go zdyskredytować, przedstawia Otella jako zazdrosnego, okrutnego dzikusa.
* W Królu Learze Goneril i Regan są przychylnymi córkami, które wykorzystują miłość ojca dla własnych korzyści. Powiedzieli królowi Learowi, jak bardzo go kochają, ale kiedy król Lear potrzebował pomocy, porzucili go.
Szekspir używa słowa „pochlebstwo”, aby oskarżać tych, którzy są podli i nieuczciwi. Sympatycy mogą być interesujący, ale nigdy nie są godni zaufania.